Hoe kom je weer in contact met je lichaam na stress, trauma of moederschap?
Na langdurige stress, trauma of een intense levensfase zoals het moederschap, schakelt het lichaam vaak over op overleven. En overleven vraagt iets anders van je lichaam dan voelen. Het leert dat voelen niet veilig, niet handig of niet mogelijk is.
Waarom we het contact met ons lichaam verliezen
Je lichaam is geen losstaand onderdeel van wie je bent. Het reageert voortdurend op wat je meemaakt.
Stress zet je zenuwstelsel in een constante staat van paraatheid
Trauma leert je lichaam dat aanwezig zijn gevaarlijk kan zijn
Moederschap vraagt langdurige beschikbaarheid, zorg en zelfopoffering
In al deze situaties is het logisch dat je lichaam kiest voor:
doorgaan
functioneren
aanpassen
Niet voor zachtheid, sensaties of verlangen.
Veel mensen denken dat ze “weer moeten leren voelen”, maar vaak is het eerder:
leren dat het nu wél veilig is om te voelen
Waarom “luisteren naar je lichaam” vaak niet werkt
Je hoort het overal: luister naar je lichaam.
Maar wat als je lichaam al jaren genegeerd is? Of als het zich juist stil heeft gemaakt om je te beschermen?
Dan voelt die opdracht vaag, frustrerend of zelfs bedreigend.
Contact met je lichaam herstellen is geen mentale beslissing.
Het is een lichamelijk proces, in een tempo dat het zenuwstelsel kan bijhouden.
Wat helpt wél om opnieuw verbinding te maken?
1. Begin kleiner dan je denkt
Je hoeft niet meteen diepe emoties of sensaties te voelen.
Contact begint bij simpele waarneming:
de druk van je voeten op de grond
je adem die je borst of buik beweegt
de temperatuur van je huid
Dit is geen oefening om iets te veranderen, maar om iets op te merken.
2. Veiligheid vóór intensiteit
Veel mensen proberen hun lichaam te “openen” met intense oefeningen, ademwerk of confrontatie.
Maar een lichaam dat te lang alert is geweest, heeft eerst veiligheid en voorspelbaarheid nodig:
zachte beweging
herhaling
vertraging
Pas als het lichaam zich veilig voelt, ontstaat ruimte voor gevoel, plezier en verlangen.
3. Zie afwezigheid niet als blokkade, maar als bescherming
Dissociatie, gevoelloosheid of afstand zijn geen fouten van je lichaam.
Het zijn intelligente strategieën die ooit nodig waren.
In plaats van:
“Waarom voel ik niets?”
kun je onderzoeken:
“Wat heeft mijn lichaam nodig om zich weer een beetje te laten zien?”
Die verschuiving alleen al brengt vaak verzachting.
4. Na moederschap: jouw lichaam is niet verdwenen
Na een zwangerschap en bevalling voelt het lichaam voor veel vrouwen “anders” of zelfs vreemd.
Het lichaam werd:
functioneel
publiek
constant nodig voor iemand anders
Weer contact maken betekent niet teruggaan naar wie je was, maar kennismaken met wie je nu bent.
Dat vraagt tijd, nieuwsgierigheid en toestemming om weer iets voor jezelf te voelen — los van zorg, prestaties of nut.
Sensualiteit als zachte brug naar je lichaam
Sensualiteit wordt vaak verward met seksualiteit, maar in essentie gaat het over:
waarnemen
voelen
aanwezig zijn in je zintuigen
Een warm bad voelen.
De textuur van kleding op je huid.
Langzaam eten en echt proeven.
Dit zijn geen luxe momenten. Het zijn regulerende ervaringen voor een overbelast zenuwstelsel.
Er is niets mis met jou
Als je moeite hebt om contact te maken met je lichaam, betekent dat niet dat je “te ver weg” bent.
Het betekent dat je lichaam ooit heeft gekozen voor bescherming.
En dat het nu misschien voorzichtig wil onderzoeken of het weer mag landen.
Niet door forceren.
Maar door luisteren, vertragen en respecteren wat er is.
Tot slot
Herverbinding met je lichaam is geen lineair proces. Het komt in golven. Soms voel je meer, soms minder. Dat is normaal.
En vaak is het precies in die zachtheid — niet in het streven — dat het lichaam weer begint te spreken.
Voor sommige mensen is dit proces iets wat ze alleen willen verkennen.
Voor anderen helpt het om hierin begeleid te worden — op een manier die veilig, lichaamsgericht en afgestemd is.
In mijn 1-op-1 werk begeleid ik mensen die na stress, trauma of moederschap het contact met hun lichaam opnieuw willen opbouwen, zonder forceren.